|
Wakacje są czasem urlopu, wypoczynku i relaksu. Na urlopie możemy czytać bez ograniczeń to, co chcemy, nadrabiać zaległości i wracać do tego, co czytało się kiedyś. Możemy sięgać tradycyjnie do klasyki, bądź spróbować nowych form literackich. Niemniej jednak w czasie wakacji najchętniej sięgamy po literaturą ,,lekką” i przyjemną, kryminały i przewodniki turystyczne ( zwłaszcza dotyczące naszych wakacyjnych wojaży). Dobra lektura to taka przy której wypoczywamy i zagłębiamy się w tajemniczy świat zagadek i grozy, wymyślnych intryg i zabawnych sytuacji. Zachęcam do sięgnięcia po dobrą książkę
Umili nam ona wypoczynek i słodkie leniuchowanie na plaży, wypełni czas podczas podróży. Czytelnicy dobrych książek rozpoznają się w świecie jak starzy znajomi, po autorach, po okładkach, po skupionym i nieobecnym wyrazie twarzy. Biblioteka Pedagogiczna w Grodkowie zachęca do czytania książek. Zachęcamy wszystkich zainteresowanych do przejrzenia nowości wydawniczych dostępnych w naszej bibliotece. Wielbiciele romansów i kryminałów nie znajdą u nas zbyt bogatej oferty, ale dla czytelników chcących uzupełnić wiedzę z psychologii, pedagogiki i historii jest ogromny wybór. Posiadamy również najnowsze skrypty do nauki języków obcych (Profesor Henry, Profesor Klaus, Profesor Pierre) wraz z płytami CD. Lektury z tych dziedzin są dość drogie i nie wszystkich stać na ich zakup, a są dostępne w naszej Wypożyczalni. Dla miłośników historii proponujemy:
,,Zatajony Katyń 1941. Nieznana tragedia polskich wojskowych” Tadeusza A. Kisielewskiego, Poznań: Rebis, 2011. Jest to książka dla tych którzy chcieliby pogłębić swoją wiedzę o zbrodni katyńskiej. Cały cywilizowany świat już wie, że zbrodnia katyńska, czyli sowiecki mord na 22 tysiącach oficerów Wojska Polskiego, policjantów i urzędników Rzeczypospolitej, dokonana została w roku 1940. Tadeusz Kisielewski, opierając się na dokumentach znanych od dziesięcioleci, ale i niedawno odkrytych, lecz fałszywie interpretowanych, udowadnia, że miała ona tragiczny dalszy ciąg w roku. ,,Powstanie Warszawskie” Władysława Bartoszewskiego, Warszawa: Świat Książki, 2009. Fundamentalna praca, opisująca Powstanie Warszawskie, złożona z tekstów Władysława Bartoszewskiego, ukazujących się w latach 1944-2006. Precyzyjnie udokumentowana, wyjątkowej wartości opowieść o "ofiarnym i solidarnym działaniu, męstwie i głębokim przywiązaniu do wolności" Polaków. Teksty prof. Bartoszewskiego, powstałe na przestrzeni kilkudziesięciu lat, opracował Andrzej Kunert. Biogramy uczestników, dokumenty, szczegółowe kalendarium oraz przygotowane przez Zygmunta Walkowskiego mapy wielkoformatowe i fotografie. Książka zawiera płytę CD z interaktywną prezentacją multimedialną niemieckich zdjęć lotniczych z czasów Powstania, uzupełnionych o pełne kalendarium Powstania, archiwalne zdjęcia naziemne, nagrania z powstańczej radiostacji Błyskawica i symulację przelotu samolotem nad zburzoną stolicą. Zaś do plecaka plecaka czy torby plażowej proponujemy zabrać takie książki jak: ,,Lala” Jacka Dehnela, Warszawa: W.A.B., 2006. To książka gadana, o wielu sprawach. O miłości w rozmaitych odmianach, chorobie i odchodzeniu. O wielkich wojnach i japońskim szpiegu, o piorunie kulistym i krowie w sałatkach. O małym dworku i zagubionym pierścionku z szafirem. Ale przede wszystkim o bliskości, o tym jak obce miejsca i osoby stają się nam bliskie dzięki opowieści. Jest to książka magiczna jak żadna inna. Początkowo w prawdzie niełatwo przedrzeć się przez chaotyczne, jakby strzępki wspomnień, sytuacji, jednak warto wytrwać, bo zaraz za “pancerzykiem z chaosu” otwiera się przed zaprawionym już czytelnikiem opowieść pełna ciepła i sielskości, która rozczula, bawi a nieraz i wzrusza do głębi. Można utonąć, jedynej rzeczy co potrzeba to koła ratunkowego. ,,Lis już wtedy był myśliwym” Herty Muller, Wołowiec: ,,Czarne”, 2009. Powieść noblistki wprawia w zadziwienie, że można pisać w taki sposób. To jest powieść złożona z zatrzymanych obrazów, o, takich na przykład: dziedziniec fabryki, karzeł w czerwonej koszuli, nakrapiany arbuz, kot. Jak ona to robi, że potem taki obraz wwierca się świadomość i nie daje spokoju?
Herta Müller rysuje postacie bardzo szkicowo i z fragmentów, ale mimo to stają się wyraźne i pełne. Adina i jej nożyczki do paznokci. Kiedy uciekają z Paulem na wieś, myśli, że chciałaby jak one leżeć gdzieś ukryta głęboko w torbie podróżnej. Nożyczki do paznokci stają się jedynym stałym punktem odniesienia w jej życiu.
W tym sensie jest to proza obsesyjna, pokazuje, jak świadomość człowieka chwyta się przedmiotów lub słów w obronie przed szaleństwem. W świecie Müller przedmioty, słowa i znaczenia całkowicie rozchodzą się ze sobą. Rzeczy "nabierają nóg" - po każdej wizycie tajniaków krzesła się przemieszczają. To świat absolutnego wyobcowania. Słowa wyrzucone z normalnych torów stają się dwuznaczne, ale tylko nimi można się bronić. Podejmować grę. Na przykład kląć - po rumuńsku przekleństwa to całe poematy - albo powtarzać jak zaklęcia pewne formułki: "To nic, to nic, powiedziałam sobie, nic, nic".
,,Pochwała macochy” Mario Vargasa Liosa, Kraków: Wydawnictwo Znak, 2010. Autor tej książki musiał pisać ją z uśmieszkiem wyrafinowanego oszusta, którego nic tak nie cieszy jak naciąganie czytelnika. Naciąganie zaczyna się już od tytułu. Jest on perwersyjną i zabawną grą słów: Pochwała macochy - pochwała za co? Za jej wyuzdanie, erotyzm i ,,chorą” relację z pasierbem, za głupotę i zatarcie granic. Nie można tej historii traktować poważnie i dosłownie, co niektórzy robią i chyba stąd tak drastyczna krytyka tej książki. Trzeba po prostu umieć przeczytać ją między wierszami. Historia opisana w tej powieści składnia do wielu przemyśleń dotyczącej granic ludzkiej moralności. Cała ta intryga nie ma w sobie głębszego znaczenia. Ważne jest wrażenie pozostawione po przeczytaniu tej książki. Autor bawi się czytelnikiem, zamienia go w podglądacza, który przebywa z głównym bohaterem w toalecie, jest świadkiem jego ablucji. Bardzo dosłowne opisy czynności higieniczo-fizjologicznych to zwyczajnie kpina z dziwactw jakie mają ludzie. Powieść przeplatana jest obrazami i elementami fantazji w formie króciutkich opowiadań, które mogą stanowić osobne historie. Mario Vergas Llosa to doskonały kreator atmosfery w którą łatwo zatapia się czytelnik. Robi to po mistrzowsku poprzez styl i barwny język. Pewnie z takich powodów jest laureatem wielu nagród literackich i laureatem Nagrody Nobla. A ... zakończenie powieści ...strasznie zaskakujące! Aż przechodzą ciarki, gdy usłyszałam ten szelmowski śmich małego Fonista... . Zachęcam do lektury.
Justyna Jurasz
PBW w Opolu Filia w Grodkowie
|
Kino KLAPS